Auteur: Floor

Een gietvloer zelf leggen is goed te doen als je de juiste voorbereiding treft en de stappen in de juiste volgorde uitvoert. Je bespaart daarmee flink op arbeidskosten, want een professioneel gelegde gietvloer kost al snel twee tot drie keer zoveel als wanneer je het materiaal zelf aanschaft en verwerkt. In dit artikel lees je precies wat er bij komt kijken: van de ondergrond voorbereiden tot de laatste afwerklaag.

Welk type gietvloer is geschikt om zelf te leggen?

Er zijn drie veelgebruikte typen gietvloer: epoxy, polyurethaan (PU) en microcement. Voor doe-het-zelvers zijn met name epoxy en PU gietvloeren toegankelijk. Ze worden als vloeibaar mengsel aangebracht en lopen zichzelf grotendeels glad. PU gietvloeren zijn wat flexibeler dan epoxy, wat ze minder gevoelig maakt voor kleine scheuren in de ondergrond. Microcement vraagt om meer technische vaardigheid en is minder geschikt als eerste project.

PU gietvloer-pakketten voor doe-het-zelvers zijn in 2025 online verkrijgbaar vanaf circa 30 euro per vierkante meter voor het materiaal alleen. Let op: dit is de materiaalprijs exclusief de primer, de toplaag en het gereedschap. De totale materiaalkosten liggen in de praktijk al snel 20 tot 40 procent hoger dan de basisprijs suggereert.

Voorbereiding: de ondergrond is alles

De voorbereiding is het meest bepalende onderdeel van het hele proces. Een gietvloer legt elke oneffenheid, scheur of zwakke plek in de bestaande vloer genadeloos bloot. Begin daarom altijd met een grondige inspectie van de ondergrond.

Controleer de bestaande vloer op:

• Scheuren of loszittende delen (repareer deze eerst met reparatiemortel)
• Vettige of verontreinigde plekken (ontvetten of mechanisch schuren)
• Vocht in de vloer (gebruik een vochtmeter; bij een restvochtgehalte boven 2% moet je een dampopen primer gebruiken)
• Hoogteverschillen groter dan 3 millimeter (egaliseren met een egaliseermassa)

Sla de vochtcontrole niet over. Gietvloer die op een te vochtige ondergrond wordt gelegd, kan loslaten of bubbels vormen. Dat is niet alleen lelijk, maar ook kostbaar om te herstellen.

Zelf gietvloer leggen: de stappen op een rij

Hieronder volgt het standaard proces voor een PU of epoxy gietvloer in een woonruimte. Houd er rekening mee dat elk product zijn eigen verwerkingstijden heeft. Lees de technische fiche van het product altijd door voor je begint.

Stap 1: primer aanbrengen. De primer zorgt voor hechting tussen de bestaande vloer en de gietvloer. Rol de primer egaal uit met een kortharige rol of kwast. Laat de primer volledig drogen, afhankelijk van het product duurt dit meestal 4 tot 12 uur.

Stap 2: mengsel aanmaken. Gietvloer bestaat uit twee componenten die je in de juiste verhouding mengt. Gebruik een boormotor met mengspiraal en meng het product precies zo lang als de fabrikant aangeeft. Te kort mixen geeft ongelijkmatige uitharding; te lang mixen voert lucht in het mengsel.

Stap 3: gietvloer uitgieten. Giet het mengsel in stroken op de vloer en verdeel het met een tandrakel of sleeprakel op de gewenste dikte, doorgaans 2 tot 4 millimeter voor een woongietvloer. Werk in één richting en zorg dat er geen naad ontstaat tussen twee gegoten stroken. Doe dit met een tweede persoon als de ruimte groter is dan 15 vierkante meter.

Stap 4: luchtbellen verwijderen. Ga met een noppenrol over de natte vloer om luchtbellen te breken. Doe dit binnen de verwerkingstijd van het product, meestal binnen 20 tot 30 minuten na het uitgieten.

Stap 5: uitharden. Laat de vloer uitharden zonder dat er op wordt gelopen. Meestal is de vloer na 24 uur beloopbaar, maar volledig uitgehard na 5 tot 7 dagen. Meubels plaatsen doe je pas daarna.

Stap 6: toplaag aanbrengen. Een PU of epoxy afwerklaag beschermt de gietvloer tegen krassen, vuilindringing en UV-vergeeling. Zonder toplaag slijt de vloer aanzienlijk sneller. Rol de toplaag in één egale laag uit en laat opnieuw drogen.

Veelgemaakte fouten bij het zelf leggen van een gietvloer

De meest voorkomende fout is werken bij te lage temperatuur. Gietvloer mag tijdens het aanbrengen en uitharden niet blootgesteld worden aan temperaturen onder de 10 graden Celsius. De vloer hardt dan niet goed uit en blijft kleverig of troebel. Ideaal is een omgevingstemperatuur tussen 15 en 25 graden.

Een tweede veelgemaakte fout is te weinig product per vierkante meter gebruiken om te besparen. Een te dunne laag geeft geen goede egalisering en de vloer wordt minder duurzaam. Houd je aan de minimale laagdikte die de fabrikant aangeeft.

Tot slot onderschatten veel doe-het-zelvers de verwerkingstijd. Gietvloer heeft een pot life (de tijd dat het mengsel verwerkbaar is) van soms maar 20 tot 30 minuten. Zorg dat alles klaarstaat voor je het mengsel aarmaakt: rollen, rakel, noppenrol, laarzen met spijkers of naaldschoenen om over de natte vloer te lopen.

Is zelf een gietvloer leggen verstandig?

Dat hangt af van de situatie. Voor een garage, kelder of bijkeuken is zelf leggen een prima keuze: de eisen aan de afwerking zijn lager en een kleine fout valt minder op. Voor een woonkamer of open keuken waar de vloer centraal staat, vraagt het meer zorgvuldigheid. Grote ruimtes (meer dan 30 vierkante meter) zijn ook lastiger te verwerken zonder zichtbare naadjes of onregelmatigheden.

Als je twee aangrenzende kleuren wilt combineren voor een betonlook-effect, kies dan kleuren die dicht bij elkaar liggen. Grote kleurverschillen zijn moeilijker strak te verwerken zonder zichtbare overgang.

Wie de voorbereiding serieus neemt, de juiste producten gebruikt en de verwerkingstijden respecteert, kan met een gietvloer zelf leggen een mooi resultaat halen. De tijdsinvestering is groter dan het lijkt: reken voor een kamer van 20 vierkante meter op minimaal twee volle dagen inclusief wachttijden. Maar het eindresultaat, een strakke, naadloze vloer voor een fractie van de professionele prijs, maakt dat voor veel mensen de moeite waard.

Over bestaand laminaat kun je in veel gevallen een nieuwe vloer leggen, zonder dat je het oude laminaat hoeft te verwijderen. De meest geschikte opties zijn vinyl (PVC-vloeren), click-laminaat en dunne tegelvloeren. Of dat in jouw situatie verstandig is, hangt af van de hoogte die je over hebt, de toestand van het bestaande laminaat en het type nieuwe vloer dat je wil.

Wanneer is het verantwoord om over laminaat heen te leggen?

Niet elke situatie leent zich voor een vloer op vloer. Het bestaande laminaat moet vlak liggen, zonder beschadigde planken, uitstekende randen of vochtschade. Controleer ook of het laminaat nog stevig op de ondergrond ligt en niet piept of beweegt. Losse planken of doorgezakte plekken zorgen er namelijk voor dat een nieuwe vloer er bovenop ook nooit stabiel wordt.

Een tweede aandachtspunt is de opbouwhoogte. Elke extra vloer telt mee. Dunne vinyl-klikplanken voegen al gauw 5 tot 8 mm toe, click-laminaat al snel 8 tot 12 mm. Houd rekening met deuren die daarna misschien niet meer opengaan, en met hoogteverschillen bij overgangen naar andere ruimtes. Is de vrije ruimte onder deuren te beperkt, dan moet je de deuren inkorten of toch eerst het oude laminaat verwijderen.

Welke vloer kun je over laminaat leggen: de concrete opties

Hieronder de vloertypes die in de praktijk het best werken als je ze over bestaand laminaat legt.

• Vinyl (PVC-klikvloer): Dit is verreweg de populairste keuze. Vinyl klikplanken zijn dun (vaak 5 tot 8 mm), licht en eenvoudig zelf te leggen als zwevende vloer. Ze verdragen een redelijk vlakke ondergrond goed. Let op: gebruik een ondervloer als het bestaande laminaat al een zachte ondervloer heeft; te veel zachte lagen gestapeld geeft een “verende” vloer die op den duur problemen geeft met de klikverbindingen.
• Click-laminaat: Ook laminaat kun je als zwevende vloer over bestaand laminaat leggen, zolang de totale opbouwhoogte het toelaat. De ondergrond moet dan wél volledig vlak zijn (maximale afwijking van 3 mm per 1,8 meter), omdat laminaat zelf weinig vergunt.
• Linoleum: Dun en flexibel, en daardoor geschikt om over laminaat te leggen. Linoleum heeft een dikte van zo’n 2 tot 4 mm. Het wordt vaak gelijmd of los gelegd. Controleer of het oppervlak van het laminaat glad genoeg is, omdat oneffenheden bij linoleum snel doorschijnen.
• Dunne tegels (renovation tiles): Er bestaan speciale dunne tegels van 3 tot 6 mm dikte, bedoeld om over bestaande harde vloeren te leggen. Ze worden gelijmd met een flexibele tegellijm. Belangrijk: het laminaat mag daarna niet meer “zweven”; zodra de tegels erop geplakt zitten, hoort de onderliggende vloer ook stil te liggen.

Wat je beter niet over laminaat legt

Traditionele tegels (8 mm of dikker) zijn in de meeste gevallen geen goede keuze. Laminaat is een zwevende vloer die beweegt met temperatuur en luchtvochtigheid. Gewone tegellijm kan dat beweging niet aan en zal op termijn scheuren. Ook tapijt op laminaat leggen is zelden slim: het verschuift, krult op bij overgangsprofielen en de losse stapeling is niet duurzaam.

Hout dat ingelijmd of genageld moet worden, past ook niet over zwevend laminaat. Massief parket heeft een vaste ondergrond nodig; laminaat biedt dat niet.

Praktische checklist voor je begint

• Is het laminaat volledig vlak en zijn er geen losse of beschadigde planken?
• Heb je voldoende ruimte onder de deuren (reken minimaal op de dikte van de nieuwe vloer plus eventuele ondervloer)?
• Hoe ga je de overgang naar aangrenzende ruimtes oplossen?
• Controleer of er al een ondervloer onder het laminaat zit, zodat je de lagen niet onnodig opstapelt.
• Is er ergens sprake van vochtproblemen? Leg dan nooit een nieuwe vloer over het oude: vocht heeft een uitweg nodig.

In de meeste woonkamers en slaapkamers is een dunne vinyl klikvloer de makkelijkste en goedkoopste manier om over bestaand laminaat een nieuwe vloer te leggen. Controleer voor je begint de opbouwhoogte, de staat van het laminaat en de doorgangen. Dan weet je al snel of overlegen realistisch is, of dat het slimmer is om het oude laminaat toch eerst weg te halen.

Waterschade aan parket is vaak te herstellen, maar dan moet je snel handelen. Hoe langer het water in het hout trekt, hoe groter de kans dat de vloer permanent vervormt, verrot of loslaat. Of herstel nog mogelijk is, hangt af van het soort parket, de hoeveelheid water en hoe lang het water heeft ingewerkt.

Hoe ontstaat waterschade aan parket?

Waterschade aan een houten vloer kan ontstaan door een overstroming, een lekkende kraan, een gesprongen waterleiding of een vaatwasser die overloopt. Ook verkeerd poetsen (met te veel water of een natte dweil) kan op den duur schade veroorzaken, al gaat dat langzamer. Bij al deze gevallen trekt het vocht in het hout, dat daardoor begint op te zwellen.

De typische tekenen zijn: planken die omhoog komen, voegen die openspringen, verkleuringen, schimmelgeur of een witte waas op het houtoppervlak. Hoe meer van deze tekenen je ziet, hoe verder de schade is gegaan.

Eerste stappen bij waterschade aan parket

Zodra je water op je parketvloer ziet, geld het volgende: wacht niet af. Verwijder eerst de waterbron of stop het lek. Vervolgens droog je zo veel mogelijk staand water op met handdoeken of een natte stofzuiger. Zet daarna een ontvochtiger in de ruimte en zorg voor ventilatie door ramen open te zetten. Vermijd directe warmte zoals een heteluchtblazer op de planken zelf, want dat trekt het hout scheef.

Laat de vloer minimaal 24 tot 48 uur drogen voordat je beoordeel hoe groot de schade echt is. Vaak zien planken er in natte toestand erger uit dan ze zijn. Na het drogen zie je pas goed welke planken echt vervormd zijn en welke terugveren.

Wanneer is waterschade aan parket herstelbaar?

De kans op herstel is groot als het water er kort op heeft gestaan (minder dan een paar uur), de planken volledig massief zijn en de schade beperkt is tot het oppervlak. Lichte verkleuring of een matte glans kun je vaak wegschuren en opnieuw lakken of oliën. Een paar opgewipte planken kun je soms losschroeven, drogen en herplaatsen.

Moeilijker wordt het bij gelamineerd parket of engineered parket met een dunne toplaag. Die constructies zijn gevoeliger voor vocht en laten minder schuren toe. Als de toplaag is opgezwollen of losgelaten van de onderlaag, is de plank in de meeste gevallen niet meer te redden.

Totaalvervanging is verstandig als:

• planken permanent krom of hol gebleven zijn na volledig drogen
• er schimmel is gegroeid onder of in het parket
• de lijm of de verbindingen losgelaten zijn over een groot oppervlak
• de dekvloer eronder doordrenkt en beschadigd is

Parket herstellen: zo ga je te werk

Als de schade beperkt is, kun je met de volgende aanpak het parket herstellen. Verwijder eerst de beschadigde planken voorzichtig, van buitenaf naar het midden van de beschadigde zone. Laat de onderliggende vloer volledig drogen, wat afhankelijk van de situatie meerdere dagen tot een week kan duren. Controleer daarna of er schimmel of rot zit in de ondervloer.

Zodra alles droog is, schuur je de nog bruikbare planken af tot je een egaal oppervlak hebt. Vervang de planken die niet meer bruikbaar zijn door nieuwe exemplaren van hetzelfde houttype en dezelfde afwerking. Dat klinkt simpel, maar in de praktijk is het zoeken naar precies de juiste kleur en nerf een uitdaging, zeker bij oudere vloeren. Sluit af met lak, olie of was, passend bij de originele afwerking.

Bij zwevend gelegd parket is het voordeel dat je de planken makkelijker één voor één kunt verwijderen en vervangen. Bij verlijmd parket is dat arbeidsintensief en vraagt het meestal om een professionele aanpak.

Verzekering en waterschade aan parket

Waterschade aan parket valt in veel gevallen onder de woonverzekering, maar dat hangt af van de oorzaak. Schade door een plotselinge, onvoorziene gebeurtenis (zoals een gesprongen buis) wordt meestal vergoed. Schade door sluipend vocht of nalatig onderhoud valt er doorgaans buiten. Maak altijd foto’s van de schade voordat je begint te drogen of op te ruimen, want de verzekeraar vraagt daar bijna altijd naar.

Vraag ook bij de verzekeraar na of een schade-expert langs moet komen voordat je herstelt. Als je te vroeg begint zonder toestemming, kan dat de vergoeding in gevaar brengen.

Waterschade aan parket is niet altijd het einde van je vloer. Met snel ingrijpen, goed drogen en gerichte reparaties red je in veel gevallen een groot deel. Wacht je te lang of is de schade diepgaand, dan is vervangen de eerlijkste keuze, ook al kost dat meer. Een vakman kan na het drogen goed inschatten wat nog realistisch is.

Laminaat onderhouden doe je door regelmatig droog of licht vochtig te reinigen en de juiste middelen te gebruiken. Een laminaatvloer ziet er jarenlang goed uit als je een paar simpele regels aanhoudt. De grootste valkuilen zijn te veel water en de verkeerde reinigingsmiddelen.

Dagelijks en wekelijks laminaat schoonmaken

Stof, zand en gruis zijn de grootste slijters van een laminaatvloer. Die kleine korreltjes werken als schuurpapier als je erover heen loopt. Stofzuig of veeg de vloer daarom regelmatig. Een zachte bezem of een droge microvezelmop werkt het beste. Doe dit minstens één tot twee keer per week in drukbezochte ruimtes zoals de gang of de woonkamer.

Voor een diepere schoonmaakbeurt gebruik je een licht vochtige dweil. Licht vochtig betekent: de dweil uitwringen totdat hij bijna droog aanvoelt. Een natte dweil is een van de meest voorkomende fouten bij het onderhoud van laminaat. Water trekt in de naden en laat het laminaat opzwellen, kromtrekken of verkleuren.

Welke reinigingsmiddelen zijn geschikt voor laminaat?

Gebruik een speciaal laminaatreiniger of schoon lauwwarm water. Dat is genoeg voor de meeste vlekken. Vermijd middelen die een laagje achterlaten op de vloer, zoals groene zeep, allesreiniger of vloerwas. Die middelen lijken misschien te werken, maar ze laten een vettig of plakkerig restlaag achter. Stof en vuil blijven daarna makkelijker aan de vloer kleven, en je vloer verliest zijn glans.

Azijn staat ook op de lijst van af te raden middelen. Hoewel het een populaire huismiddel is, kan de zuurgraad de beschermende toplaag van laminaat aantasten. Ook schuurmiddelen en staalwol zijn verboden terrein. Die krassen de toplaag, en laminaat herstelt niet van krassen.

Hardnekkige vlekken verwijderen

Verf, nagellak of lijm laat je iets harder worden en schraap je dan voorzichtig weg met een plastic spatel. Nooit met een mes of metalen voorwerp. Poetsmiddelen op basis van alcohol of aceton zijn geschikt voor dergelijke vlekken, mits je ze spaarzaam gebruikt en daarna de plek droog wrijft.

Koffie of frisdrank die is ingetrokken, veeg je zo snel mogelijk weg. Hoe langer een vochtige vlek op de vloer blijft, hoe groter de kans op een witte kring of verkleuring. Droog de plek daarna direct met een droge doek.

Preventief laminaat onderhouden: voorkom schade

Goede bescherming begint bij de meubelpoten. Gebruik vilten onderzetter onder stoelen, banken en tafels. Schuivende meubels krassen de vloer snel en diep. In drukke ruimtes, bij de voordeur of onder een bureau, legt een mat of kleedje de vloer extra beschermt.

Hoge hakken zijn een andere boosdoener. Een stilettohak zet net zoveel druk per vierkante centimeter als een olifant op zijn poot, en laat gemakkelijk deukjes achter in de toplaag. Datzelfde geldt voor meubelwieltjes zonder zachte bekleding.

Zorg ook voor een stabiele luchtvochtigheid in huis. Laminaat reageert op extreme droogte of vochtigheid door te krimpen of uitzetten. Een luchtvochtigheid van 45 tot 65 procent is ideaal. In de winter, als de verwarming op volle toeren draait, daalt de luchtvochtigheid snel. Een luchtbevochtiger kan dan helpen.

Wat je nooit moet doen bij het onderhoud van laminaat

• Nat dweilen of stomen met een stoomreiniger
• Groene zeep, allesreiniger of vloerwas gebruiken
• Schuursponsjes of schuurmiddelen gebruiken
• Vlekken laten intrekken zonder ze direct te behandelen
• Meubels over de vloer slepen zonder vilten beschermers

Een goed onderhouden laminaatvloer gaat tien jaar of langer mee. Met een droge doek bij de hand, de juiste reiniger en aandacht voor wat je eroverheen schuift, houd je de vloer er jarenlang goed uit zonder er veel tijd of geld aan kwijt te zijn.

Laminaat schoonmaken met azijn lijkt een goedkope en natuurlijke oplossing, maar het is geen goed idee. Azijn is een zuur, en dat zuur tast de toplaag van laminaat aan. Je ziet het resultaat niet meteen, maar na herhaald gebruik worden de planken mat, dof en beschadigd. De beschermlaag slijt sneller dan normaal, en dat is niet meer terug te draaien.

Of het nu gaat om gewone azijn uit de keuken of schoonmaakazijn uit de supermarkt: beide zijn te zuur voor laminaat. Schoonmaakazijn is zelfs nog agressiever dan keukennazijn. Het wordt vaak gebruikt voor kalk- en vetverwijdering op tegels of sanitair, maar op laminaat doet het meer kwaad dan goed.

Waarom azijn slecht is voor laminaat

Laminaat bestaat uit meerdere lagen, waarvan de bovenste laag (de slijtlaag) bescherming biedt tegen krassen, vuil en vocht. Die laag is bestand tegen normaal gebruik, maar niet tegen zuren. Azijn heeft een pH-waarde onder de 5, wat het duidelijk zuur maakt. Bij regelmatig contact met dit zuur verliest de beschermlaag zijn glans en wordt de structuur aangetast.

Een ander probleem is vocht. Azijn gebruik je bijna altijd verdund in water, en te veel water is de vijand van laminaat. De planken kunnen opzwellen, de naden kunnen loslaten en er kunnen verkleuringen ontstaan. De combinatie van vocht én zuur is dus dubbel slecht voor laminaat.

Laminaat schoonmaken met azijn: wat zijn de risico’s op de lange termijn?

Bij éénmalig gebruik zul je waarschijnlijk geen direct zichtbare schade zien. Maar als je laminaat regelmatig met azijn schoonmaakt, bouw je langzaam schade op. De vloer wordt dof en verliest zijn oorspronkelijke uitstraling. Vlekken lijken minder goed weg te gaan, juist omdat de beschermlaag is aangetast. In een later stadium kunnen krassen sneller ontstaan en trekt vuil dieper in het oppervlak.

Schade door azijn valt niet te herstellen met opnieuw schoonmaken of poetsen. De beschermlaag kan niet worden opgebouwd; bij ernstige aantasting is vervangen van de planken de enige echte oplossing.

Wat kun je beter gebruiken om laminaat schoon te maken?

Voor dagelijks onderhoud is een droge of licht vochtige doekjes-mop het beste. Gebruik zo min mogelijk water, en zorg dat de mop niet doornat is. Bij hardnekkiger vlekken helpen de volgende opties:

• Een speciaal laminaatreiniger: deze zijn ontwikkeld voor de pH-gevoeligheid van laminaat en laten geen residu achter.
• Lauw water met een paar druppels mild afwasmiddel: dit is geschikt voor lichte vlekken, zolang je de vloer daarna droog napoetst.
• Een nagenoeg droge microvezeldoek: ideaal voor het dagelijks verwijderen van stof en los vuil.

Gebruik nooit schuurmiddelen, stoommops of te veel water. Een stoommop dringt met hete damp door de naden en veroorzaakt opzwelling van het laminaat, wat niet meer te herstellen is.

Wat als de vloer al met azijn is schoongemaakt?

Is het eenmalig geweest, dan is er waarschijnlijk weinig aan de hand. Maak de vloer goed droog en schakel over op een geschikt reinigingsmiddel. Is het meerdere keren gebeurd en zie je al een doffe glans of verkleuring? Dan is er helaas geen simpele oplossing. Je kunt proberen een laminaatreiniger of milde oppoetsmiddelen speciaal voor laminaat te gebruiken om de vloer er iets beter uit te laten zien, maar de onderliggende aantasting van de toplaag is blijvend.

Azijn mag in veel situaties een handig schoonmaakmiddel zijn, voor laminaat is het simpelweg de verkeerde keuze. Een zachte, bijna droge mop en een pH-neutraal reinigingsmiddel houden je laminaatvloer langer mooi, zonder ongewenste bijwerkingen.

Krakend laminaat is bijna altijd te verhelpen, zonder dat je de vloer hoeft te slopen. De meest voorkomende oorzaak is dat de planken onderling of tegen de ondervloer schuren, en dat is in veel gevallen met eenvoudige middelen op te lossen. Hieronder lees je waarom laminaat kraakt en wat je er concreet aan doet.

Waarom kraakt laminaat?

Laminaat ligt zwevend, wat betekent dat de planken niet vastzitten aan de ondervloer maar vrij kunnen bewegen. Die bewegingsvrijheid is nodig om uitzetting en krimp op te vangen, maar ze zorgt er ook voor dat planken langs elkaar kunnen wrijven. Dat wrijven hoor je als geknars of gekraak wanneer je erover loopt.

De meest voorkomende oorzaken zijn:

• Ongelijke ondervloer. Als de ondervloer lichte hoogteverschillen heeft (meer dan 2 mm per meter is al genoeg), buigen de planken licht mee bij elke stap. Dat buigen veroorzaakt wrijving in de klikverbindingen.
• Te weinig of te veel dilatatievoeg. Laminaat heeft rondom de muren een uitzettingsvoeg nodig van doorgaans 8 tot 10 mm. Is die voeg er niet (of zijn er plinten die klem zitten), dan staat de vloer onder spanning en kraakt hij.
• Droge lucht of vochtverschillen. Bij een lage luchtvochtigheid krimpt laminaat iets, waardoor verbindingen losser worden en gaan kraken. Dit merk je vooral in de winter bij centrale verwarming.
• Onvoldoende ondervloer (ondertapijt). Een dunne of kapotte ondervloer dempt trillingen minder goed, waardoor de planken meer bewegen.
• Vuil of zand in de klikverbindingen. Kleine korreltjes tussen de planken werken als schuurpapier en verergeren het kraakgeluid.

Talkpoeder: de snelste tijdelijke fix

Een goedkope en makkelijke manier om krakend laminaat snel te verminderen is talkpoeder. Je strooit een kleine hoeveelheid talkpoeder langs de naden van de krakende planken en veegt het voorzichtig naar binnen, zodat het tussen de klikverbindingen komt. Het poeder werkt als smeermiddel en vermindert de wrijving direct.

Dit is een tijdelijke oplossing. Na verloop van tijd verdwijnt het poeder uit de naden en moet je het herhalen. De echte oorzaak, zoals een ongelijke ondervloer, lost talkpoeder niet op. Gebruik het dus als noodoplossing of overbrugging, niet als permanente fix.

Structurele oplossingen voor krakend laminaat

Wil je het kraakgeluid blijvend verhelpen, dan moet je de oorzaak aanpakken. Afhankelijk van de situatie zijn dit de meest effectieve stappen:

• Controleer en herstel de dilatatievoeg. Staan de plinten te strak tegen de planken? Verwijder de plint, vergroot de voeg tot de aanbevolen 8 tot 10 mm, en plaats de plint terug zonder de vloer vast te klemmen. Dit is gratis als je het zelf doet.
• Egel de ondervloer. Hoogteverschillen van meer dan 2 mm per meter herstel je met egalisatiemortel vóórdat je het laminaat legt. Heb je een bestaande vloer die kraakt? Dan betekent dit dat je (een deel van) de vloer tijdelijk opneemt. Vervelend, maar het is de meest duurzame oplossing.
• Vervang de ondervloer. Een versleten of te dunne ondervloer vervangen kost relatief weinig, zeker als je de planken voorzichtig opmeet en hergebruikt. Kies een ondervloer van minstens 2 tot 3 mm dikte voor voldoende demping.
• Maak de klikverbindingen schoon. Verwijder zand en vuil door de naden voorzichtig schoon te maken. Gebruik daarvoor geen natte doek, maar een droge, zachte borstel of een vacuümmondje op een lage stand.

Wanneer is vervangen verstandiger dan repareren?

Kraakt de vloer op veel plekken tegelijk, of zijn de klikverbindingen zichtbaar beschadigd of gebroken? Dan is repareren per plank tijdverspilling. Kapotte klikverbindingen herstellen zichzelf niet en blijven bewegen en kraken, hoeveel talkpoeder je er ook tussengooit. In dat geval is het slimmer om de vloer (of het meest aangetaste gedeelte) te vervangen.

Een tweede signaal om op te letten: kraakt de vloer ook als er niemand op loopt, of hoor je knapper-geluiden bij temperatuurwisselingen? Dan is er sprake van thermische spanning, vrijwel altijd door te weinig dilatatie. Los dat dan eerst op vóórdat je nieuwe planken legt, anders kraakt de nieuwe vloer even snel.

Laminaat kraakt voorkomen bij een nieuwe vloer

Bij het leggen van een nieuwe laminaatvloer zijn een paar punten cruciaal om kraakgeluid te voorkomen:

• Laat het laminaat minstens 48 uur acclimatiseren in de ruimte waar het komt te liggen, vóór het leggen.
• Controleer de ondervloer op hoogteverschillen met een lange lat (tweeëneenhalve meter is de standaard). Meer dan 2 mm verschil egaliseren vóór het leggen.
• Houd altijd een dilatatievoeg van 8 tot 10 mm rondom muren, pijpen en drempelprofielen aan.
• Leg een kwalitatieve ondervloer van minimaal 2 mm, bij vloerverwarming een geschikte variant met lage thermische weerstand.

Kraakt je laminaat op één of twee plekken? Begin dan met talkpoeder en de dilatatievoeg, want dat kost je niets en levert in veel gevallen direct resultaat. Kraakt het overal of zijn de verbindingen beschadigd, pak dan de ondervloer of de dilatatie structureel aan. Zo haal je het meeste uit je vloer zonder onnodig geld uit te geven.

Een laminaat kit is een speciale afdichtingskit waarmee je de naden en overgangen rondom een laminaatvloer afwerkt. Denk aan de aansluiting tegen de plint, de muur of rondom een deurpost. Een goede kit sluit vocht buiten, zit stevig vast en past qua kleur bij het laminaat, zodat de afwerking er strak uitziet.

De juiste kit kiezen maakt een groter verschil dan je misschien verwacht. Gebruik je een gewone siliconenkit, dan hecht die vaak slecht op laminaat en hout, en trek je hem er na een tijdje in lappen af. Een kit die speciaal is gemaakt voor laminaat en hout hecht wel goed, blijft flexibel bij uitzetting van de vloer en is veel makkelijker na te werken.

Wat maakt een laminaat kit anders dan gewone kit?

Laminaat zet uit en krimpt mee met de temperatuur en luchtvochtigheid in een ruimte. Dat is precies waarom een standaard voegkit hier niet goed werkt. Zo’n kit is te stijf en scheurt los zodra de vloer beweegt. Een laminaat kit is gemaakt van een flexibele samenstelling die die beweging meegaat, zodat de naad intact blijft.

Daarnaast hecht laminaat slecht op gewone siliconenkit, omdat het oppervlak van laminaat glad en weinig poreus is. Speciale kits voor laminaat en hout zijn zo samengesteld dat ze ook op gladde onderlagen vasthouden. Sommige varianten zijn op acrylbasis, wat het voordeel heeft dat je ze na het drogen kunt overschilderen als dat nodig is.

Kleur kiezen: de kleurkit voor laminaat

Een van de grootste voordelen van een speciale laminaat kit is dat je hem in een passende kleur kunt kopen. Producten zoals de Colorsealant kleurkit zijn leverbaar in zo’n 20 verschillende kleuren, zodat je altijd een tint vindt die bij je vloer past. Denk aan houtkleurende tinten zoals eiken, wenge, grijs of wit, maar ook neutraalkleurige opties voor lichtere vloeren.

Het loont om een klein schilder of kleurstaaltje van je vloer mee te nemen als je de kit koopt, of een foto van de vloer op je telefoon. Zo kun je de kleur goed vergelijken. Let ook op de glansgraad: een matte kit valt minder op dan een glanzende variant, zeker op laminaat met een matte afwerking.

Laminaat kit aanbrengen: stap voor stap

Goed aanbrengen is net zo belangrijk als het juiste product kiezen. Volg deze stappen voor een strak resultaat:

• Reinig de naad. Verwijder stof, oud kit, lijmresten en vet. Een droge, schone onderlaag is de basis voor een goede hechting.
• Plak afplaktape. Plak aan beide zijden van de naad afplaktape. Zo houd je een strakke lijn en voorkom je dat de kit uitsmiert op de vloer of plint.
• Breng de kit aan. Gebruik een kitspuit en druk de kit rustig en gelijkmatig in de naad. Houd de spuit in een hoek van ongeveer 45 graden.
• Gladstrijken. Strijk de kit meteen glad met een natte vinger of een kitspaan. Doe dit voor de kit begint te drogen, want daarna is bijwerken moeilijker.
• Tape verwijderen. Haal de afplaktape weg voor de kit volledig droog is. Trek hem langzaam los in een hoek van 45 graden, van de naad af.
• Laten drogen. Laat de kit volledig uitharden voor je de ruimte gebruikt. De exacte droogtijd staat op de verpakking en verschilt per product en temperatuur, maar reken vaak op een paar uur tot een nacht.

Hoeveel laminaat kit heb je nodig?

Een standaard kitpatroon (koker van 300 ml) is in de meeste gevallen voldoende voor een normale kamer. Met één koker dek je bij een naad van ongeveer 3 tot 4 mm breed en 5 mm diep al snel 10 tot 15 meter. Heb je een grote woonkamer met veel overgangen, een L-vormige ruimte of meerdere deurposten, koop dan bij de hand twee kokers. Je betaalt voor een kleurkit van dit type in 2026 doorgaans tussen de 10 en 20 euro per koker, afhankelijk van het merk en de winkel.

Wanneer is een laminaat kit niet de beste keuze?

Een kit is bedoeld voor kleine naden en overgangen, niet voor grote kieren of scheuren. Is de naad breder dan zo’n 8 mm, dan heeft kit weinig steun en kan hij inzakken of loslaten. In dat geval is een tochtstrip, een overgangsprofiel of een rubberen afdichting een betere oplossing.

Gebruik laminaat kit ook niet in ruimtes die constant nat zijn, zoals direct naast een douche of bad, tenzij de verpakking aangeeft dat de kit geschikt is voor natte ruimtes. Gewone laminaat kit is niet waterdicht genoeg voor langdurige waterblootstelling.

De kleur van een kit kan ook licht afwijken van de foto op de verpakking, zeker als je vloer een bijzondere houtstructuur of vergrijsde tint heeft. Koop bij twijfel een kleinere koker of vraag om een kleurstaal voor je een grotere voorraad aanschaft.

Met de juiste laminaat kit, een passende kleur en een nette techniek maak je de afwerking van je vloer in één keer goed. Het is een kleine moeite die het eindresultaat een stuk verzorgder maakt, en die voorkomt dat vuil en vocht de naden insluipen.

De beste ondervloer voor laminaat hangt af van wat er onder je vloer zit. Op een betonvloer kies je bij voorkeur voor een ondervloer met een dampremmende laag, zoals een combinatie-ondervloer van PE-folie en schuim. Op een houten dekvloer werkt een vezelgeperste ondervloer het best, omdat die sterk genoeg is om de beweging in het hout op te vangen. Heb je vloerverwarming? Dan is dunner altijd beter, zodat de warmte goed doorkomt.

De meest voorkomende typen ondervloer voor laminaat

Er zijn vier typen die je het vaakst tegenkomt. Ze verschillen in materiaal, dikte en wat ze goed kunnen.

• Schuim (PE of EPE): het goedkoopste type, geschikt voor vlakke en droge ondergronden. Dempt geluid nauwelijks en heeft geen vochtbescherming. Alleen handig als basisoptie bij een vlakke betonvloer zonder vochtrisico.
• Combinatie-ondervloer (schuim + PE-folie): schuim met een geïntegreerde damprem. Je hoeft geen aparte folie meer te leggen. Populaire keuze op betonvloeren waar iets vocht doorheen kan komen.
• Kurk: dempt voetstapgeluid goed en voelt warm aan. Iets duurder dan schuim, maar aangenamer om op te lopen. Minder geschikt onder vloerverwarming, omdat kurk een slechte warmtegeleider is.
• Vezelgeperste plaat (HDF of spaanplaat): de stevigste optie, specifiek bedoeld voor houten dekvloeren. Vangt kleine hoogteverschillen op en geeft het laminaat een solide ondergrond.

Beste ondervloer laminaat op betonvloer

Beton trekt vocht aan, zeker in oudere woningen of op de begane grond. Kies daarom altijd een ondervloer met een damprem. Een combinatie-ondervloer met ingebouwde PE-folie is de meest praktische keuze: je legt in één stap en hebt geen losse folie nodig. Let op de dikte van de schuimlaag. Op een vlakke betonvloer volstaan 2 tot 3 mm. Is de vloer iets onvlakker, dan geeft 3 mm meer compensatie, al lost een ondervloer echte onvlakheden van meer dan 3 mm niet op. Die moet je eerst egaliseren.

Beste ondervloer laminaat op houten dekvloer

Een houten dekvloer beweegt mee met temperatuur en vochtigheid. Schuim is daar te zacht voor en geeft te veel mee, waardoor klikverbindingen van het laminaat kunnen breken. Een vezelgeperste ondervloer (HDF-plaat) absorbeert die beweging zonder door te buigen. Vloerenvisie bevestigt dit advies: op een houten ondergrond is een vezelgeperste ondervloer de sterkste en meest stabiele keuze. Een voordeel is ook dat kleine hoogteverschillen (tot 2 à 3 mm per meter) beter worden overbrugd dan met schuim.

Ondervloer bij vloerverwarming: let op de warmteweerstand

Bij vloerverwarming geldt een praktische vuistregel: hoe dunner de ondervloer, hoe beter de warmte doorkomt. Kijk naar de warmteweerstand, uitgedrukt in Tog of m²K/W. De meeste vloerverwarmingssystemen vragen om een totale warmteweerstand van maximaal 0,15 m²K/W, inclusief het laminaat zelf. Een dikke kurkundervloer van 4 mm haalt die waarde al snel alleen al. Kies in dat geval voor een dunne schuimondervloer van 1,5 tot 2 mm die speciaal voor vloerverwarming is goedgekeurd, of vraag de fabrikant van je laminaat welk type hij aanbeveelt. Die informatie staat ook in de garantievoorwaarden van je laminaat.

Geluidsisolatie: wanneer is dat echt relevant?

Woon je in een appartement of heb je een slaapkamer boven een woonkamer? Dan is geluidsisolatie een serieuze overweging. Laminaat is van nature harder dan parket en versterkt voetstapgeluid. Een ondervloer van kurk of een dikker schuimtype (3 tot 5 mm) dempt dat geluid merkbaar. Sommige ondervloeren vermelden een decibeldempingswaarde (dB). Een demping van 18 tot 20 dB is al een duidelijk verschil met een goedkope schuimondervloer zonder geluidsisolatie.

Type ondervloer	Geschikt voor	Vloerverwarming	Prijs indicatie per m²
PE-schuim	Vlakke betonvloer	Beperkt	Laag (ca. €0,50 tot €1)
Combinatie (schuim + folie)	Betonvloer met vochtrisico	Afhankelijk van type	Gemiddeld (ca. €1 tot €2)
Kurk	Woonkamers, slaapkamers	Niet aanbevolen	Gemiddeld tot hoog (ca. €2 tot €4)
Vezelgeperste plaat	Houten dekvloer	Beperkt	Gemiddeld (ca. €1,50 tot €3)

De prijzen in de tabel zijn schattingen op basis van gangbare marktprijzen in 2025 en kunnen per aanbieder sterk variëren.

Veelgemaakte fouten bij het kiezen van een ondervloer

Een veelgemaakte fout is te kiezen op dikte. Dikker voelt beter aan, maar een ondervloer die te veel meegeeft zorgt voor krakende laminaatvloeren en klikverbindingen die na verloop van tijd loslaten. Zeker bij vloerverwarming is een te dikke ondervloer een probleem. Een andere fout: geen damprem gebruiken op beton. Kleine hoeveelheden vocht die door beton trekken hoef je niet te zien of te ruiken om schade te veroorzaken. Na een paar jaar kan je laminaat opzwellen als je die stap overslaat. Controleer ook altijd of de ondervloer die je kiest is goedgekeurd door de fabrikant van je laminaat. Gebruik je een ander type dan aanbevolen, dan vervalt in veel gevallen de garantie op je vloer.

Kort samengevat: kies een vezelgeperste ondervloer op hout, een combinatie-ondervloer op beton, en een dunne goedgekeurde ondervloer bij vloerverwarming. Twijfel je? Controleer dan de garantievoorwaarden van je laminaat en kies het type dat de fabrikant aanbeveelt. Dat is de veiligste keuze voor de langste levensduur van je vloer.

Een dilatatieprofiel voor laminaat is een vloerstrip, meestal van aluminium of kunststof, die de overgang afdekt tussen twee vloervlakken. Je plaatst het op de plek waar laminaat stopt en een andere vloer (of hetzelfde laminaat in een andere ruimte) begint. Het profiel lost een praktisch probleem op: laminaat heeft speelruimte nodig om uit te zetten en in te krimpen bij temperatuurwisselingen, en een dilatatieprofiel zorgt dat die beweging nergens klem komt te zitten.

Wanneer heb je een dilatatieprofiel bij laminaat nodig?

Laminaat wordt als zwevende vloer gelegd, zonder lijm of spijkers in de ondervloer. De planken bewegen licht mee met de temperatuur en luchtvochtigheid in de ruimte. Leg je laminaat in een grote kamer, dan bouw je bewust een kleine ruimte op aan de randen en bij doorgangen. Zodra de vloer een deurpost passeert of aansluit op een andere vloer, gebruik je een dilatatieprofiel om die ruimte netjes af te dekken zonder de beweging te blokkeren.

Een vuistregel: bij een vloerlengte of -breedte van meer dan 8 tot 10 meter is een tussenliggend dilatatieprofiel aan te raden. Laat je dit weg, dan kan de vloer opbollen of krimpen, met zichtbare kieren als gevolg. Bij laminaat in meerdere kamers die op elkaar aansluiten is het dilatatieprofiel in de deuropening altijd verstandig, ook bij kortere vloerlengtes.

Types dilatatieprofielen voor laminaat

Er zijn verschillende profielvormen, elk voor een andere situatie. Hieronder de meest gebruikte:

• T-profiel: de meest gebruikte variant. Geschikt voor de overgang tussen twee vloeren op gelijke hoogte, bijvoorbeeld laminaat naar laminaat of laminaat naar tegels van gelijke dikte. De strip ligt over de voeg en dekt de speelruimte aan beide kanten af.
• Reductieprofiel: gebruik je bij hoogteverschil tussen twee vloeren. Denk aan laminaat naast een dunnere tegelvloer. Het profiel loopt geleidelijk van hoog naar laag, zodat je er niet over struikelt.
• Eindprofiel: voor de rand waar de vloer stopt bij een muur, drempel of andere afwerking, zonder dat er een tweede vloer naast ligt. Het dekt de randspleet keurig af.
• Drempelprofiel: een breder profiel voor gebruik bij buitendeuren of ruimtes met een grotere overgang. Biedt ook extra bescherming tegen vocht en vuil.

Materiaal: aluminium of kunststof?

Aluminium dilatatieprofielen zijn steviger en slijtvaster. Ze zijn een goede keuze in drukke ruimtes zoals een gang of woonkamer, en in de buurt van buitendeuren. Kunststof profielen zijn goedkoper en makkelijker te verwerken, maar minder bestand tegen mechanische belasting. In een slaapkamer of werkkamer zijn ze prima, in een drukke hal minder geschikt.

Beide materialen zijn verkrijgbaar in diverse kleuren en houtlook-afwerkingen, zodat je het profiel redelijk kunt laten aansluiten bij de kleur van je laminaat. Een perfecte kleurmatch is zelden gegarandeerd, maar de meeste fabrikanten bieden een brede kleurkeuze aan die past bij gangbare laminaatnuances.

Dilatatieprofiel laminaat plaatsen: zo doe je dat

Plaatsen is eenvoudig als je de juiste volgorde aanhoudt. Hieronder de stappen:

• Stap 1: Zorg dat de speelruimte aan beide kanten van de voeg voldoende is. Raadpleeg de leghandleiding van je laminaat voor de aanbevolen maat, meestal 8 tot 12 mm.
• Stap 2: Kies het juiste profieltype op basis van het hoogteverschil en de situatie (zie boven).
• Stap 3: Meet de breedte van de deuropening of overgang op en zaag het profiel op maat. Aluminium zaag je met een metaalzaag of fijntandige verstekzaag, kunststof met een gewone fijntandzaag.
• Stap 4: Veel profielen bestaan uit een onderrail en een afdekkap. Schroef of druk het onderrail vast in de ondervloer, precies gecentreerd op de voeg. Let erop dat je de vloerplanken zelf niet vastschroeft.
• Stap 5: Klik of druk de afdekkap op het rail. Controleer of het profiel vlak ligt en de vloerplanken aan beide kanten vrij kunnen bewegen.

Gebruik bij twijfel de montageinstructie van de fabrikant. Profielen met een kliksysteem zijn de eenvoudigste optie voor doe-het-zelvers.

Veelgemaakte fouten bij het gebruik van dilatatieprofielen

Een veelvoorkomende fout is het vastzetten van de vloerplanken aan het profiel, waardoor de dilatatie niet meer werkt. Het profiel dekt de ruimte af, maar mag die ruimte niet blokkeren. Een tweede fout is het profiel overslaan bij korte overgangen of kleine kamers. Ook bij een afstand van drie meter kan laminaat al merkbaar bewegen bij grote temperatuurverschillen, zeker in ruimtes met vloerverwarming.

Tot slot kiezen sommige mensen een profiel dat te smal is voor de werkelijke voegbreedte. Meet de spleet op na het leggen van de vloer en kies een profiel dat die breedte ruimschoots dekt, maar ook niet zo breed uitsteekt dat het onhandig staat.

Een dilatatieprofiel is een klein onderdeel, maar het maakt het verschil tussen een vloer die jaren goed blijft liggen en een die na een paar seizoenen opbolt of kiert. Kies het type dat past bij jouw situatie, let op het materiaal en zorg dat de planken vrij kunnen bewegen. Dat is alles wat je nodig hebt voor een nette, duurzame afwerking.

Parket reinigen doe je het best regelmatig en voorzichtig: stofzuigen of vegen verwijdert het dagelijkse vuil, terwijl een bijna-droge dweil zorgt voor een grondige schoonmaak zonder het hout te beschadigen. Water is de grootste vijand van parket, dus de manier waarop je reinigt bepaalt grotendeels hoe lang je vloer er mooi bij blijft staan.

Stofzuigen als eerste stap bij het reinigen van parket

Begin altijd met stofzuigen of vegen voordat je een dweil gebruikt. Zand, gruis en stof werken als schuurmiddel; als je die meteen wegdweilt, maak je microscopisch kleine krassen in de laklaag of het hout. Een zachte parketborstel op de stofzuiger is ideaal: de borstel beschermt het oppervlak en zuigt tegelijk het fijne stof op dat in de naden zit. Een harde zuigmond of tapijtzuiger zet je het liefst niet op parket.

Gebruik bij voorkeur een lichte stofzuiger. Zware machines met een roterend borstelsysteem (bedoeld voor tapijt) kunnen krassen veroorzaken. Een slanke staafstofzuiger met parketfunctie werkt goed voor dagelijks gebruik en is makkelijk te hanteren.

Dweilen: zo nat is te nat

Na het stofzuigen kun je parket dweilen, maar de dweil moet zo goed als droog zijn. Wring hem grondig uit totdat er geen druppels meer van vallen. Sta je ook maar 30 seconden water op parket toe, dan kan het hout opzwellen, verkleuren of loslaten van de ondergrond. Microvezel dweilen zijn geschikt omdat ze vocht snel opnemen en snel drogen.

Dweile altijd mee met de lengterichting van de planken, niet dwars erop. Zo breng je minder vocht in de naden. Laat de vloer daarna volledig drogen voordat je er weer op loopt. Bij goed uitgewrongen dweilen duurt dat maar een paar minuten.

Welk reinigingsmiddel gebruik je voor parket?

Gewoon water is voor de meeste afgelakte parketvloeren voldoende. Wil je toch een reinigingsmiddel gebruiken, kies dan een speciaal parketreiniger, verkrijgbaar in bouw- en doe-het-zelfzaken. Let op de verpakking of het product geschikt is voor jouw type afwerking: gelakt, geolied of onbehandeld parket vraagt elk om een andere aanpak.

Vermijd zeep, allesreiniger of azijn. Zeep laat een vettige film achter die de vloer dof maakt en vuil aantrekt. Azijn is zuur en tast de laklaag aan, zeker op langere termijn. Chloorbleekwater is helemaal uit den boze: het ontkleurt het hout en beschadigt de afwerking onomkeerbaar.

Vlekken op parket verwijderen

Vlekken pak je het best zo snel mogelijk aan. Dep een verse vlek met een droge of licht vochtige doek, wrijf niet want dat smeert de vlek uit. Voor hardnekkige vlekken zoals wax, kaarsvet of nagellak kun je een beetje aceton of vlekkenwater op een doekje gebruiken, test dit altijd eerst op een onzichtbaar plekje om te zien of de afwerking het verdraagt.

Kalk- of waterringen ontstaan als vocht te lang op de vloer blijft staan. Wrijf ze voorzichtig weg met een doek bevochtigd met een beetje parketreiniger. Diepere verkleuringen zijn vaak niet meer zelf te herstellen en vragen om professioneel schuren of bijwerken.

Hoe vaak parket reinigen?

Voor de meeste huishoudens geldt: stofzuigen of vegen twee tot drie keer per week, en dweilen één keer per week of eens per twee weken. In drukke ruimtes of als je huisdieren hebt, stofzuig je het best dagelijks. Grondige schoonmaak met reinigingsmiddel hoeft maar af en toe, bijvoorbeeld maandelijks.

Preventie telt ook mee. Deurmatten aan de buitenkant houden zand buiten. Vilten doppies onder stoelpoten voorkomen krassen. En zachte pantoffels of blote voeten zijn veel vriendelijker voor parket dan harde hakken of straatschoenen.

Wie parket regelmatig en droog reinigt, houdt de vloer jarenlang mooi zonder dat er geschuurd of gerenoveerd hoeft te worden. De sleutel zit in de frequentie en in zo min mogelijk water gebruiken bij elke schoonmaakbeurt.